2025 - Het jaar van kleine grote wensen
Het nieuwe jaar is begonnen, en terwijl de wereld lijkt te draaien om grootse plannen en perfecte voornemens, neem ik een stap terug. Wat betekent het om echt te leven? Om kleine, betekenisvolle momenten te koesteren? In deze luisterpost (3 min) deel ik mijn persoonlijke reflecties, mijn "altijd evaluerende dingen lijst", en wat mij drijft om van 2025 een jaar te maken waarin ik trouw blijf aan mezelf. Luister mee en laat je inspireren door een ode aan eenvoud, vrijheid en dankbaarheid.
Liever lezen? 👇🏽 Scroll naar beneden voor de transcriptie.
Transcriptie:
Ik heb weer eens nagedacht. Nagedacht over wat ik wil. Nagedacht over wat ik wil dit moment, deze dag, deze week, deze maand, dit kwartaal, dit jaar (oh ja gelukkig nieuwjaar), dit decennia. Over wat ik wil dit leven.
Het lijkt allemaal zo zwaar. Op social media heeft iedereen het schijnbaar voor elkaar. Mijn goede voornemens, wensen, doelen of hoe het ook wilt noemen zijn niet baanbrekend groot.
Ik hoef geen duizenden miljoenen, ik neem genoegen met één, ik hoef geen 5 auto’s voor de deur, dat wordt zelfs in de bims tegenwoordig veel te duur, ik hoef geen huis met 25 kamers, dat doe ik geen schoonmaker aan (want die kan ik dan ook betalen). En hoewel ik wereldvrede met heel m’n hart zou willen, als ik naar de geschiedenis kijk zijn wij daartoe helaas niet bereid.
Wat ik wil is voor mij simpel, niet baanbrekend en niet gek of raar.
Ik wil zelf m’n boontjes doppen, zelf m’n centen verdienen, zelf kunnen bepalen wanneer en hoe ik werk, wanneer en hoe ik mijn dag indeel, zonder wekker wakker kunnen worden.
Ik wil, ik wil die sores van vroeger achter me laten, ook die meeslepende financiën eindelijk tot nul brengen, ik wil kunst maken, creëren, minder consumeren, reizen met vliegtuig, auto of fiets, ver weg of dichtbij maakt mij niet veel uit, vertrouwen in mezelf, vertrouwen in het leven, die stomme stem in m’n hoofd die zegt dat het toch nooit gaat lukken een set hele mooie vleugels geven, een vrijstaand huis met lekkere tuin, een bakfiets voor de deur, meer zonneschijn, liever zijn naar mezelf, naar de ander, vaker de slingers uithangen, gourmetten buiten in de zonneschijn, vroeg pieken met vrienden, meer meer en nog meer etentjes met vrienden, oh en wijn erbij, eindelijk weer naar een concert gaan, bordspellen spelen, spelen met mijn kinderen, alle eerste keren van m’n zoontje zien, m’n dochter zien stralen in het leven, keer op keer verliefd worden op mijn vrouw, eindelijk mijn kledingstijl vinden, nog meer kleur in mn leven, een werkende auto, weer en meer bewegen, lef hebben om gewoon te doen, geduld hebben, een YouTube kanaal beginnen, mensen helpen, er zijn elke dag, het leven niet zo ingewikkeld maken, het leven niet zo serieus nemen.
Wat ik wil lijkt gewoon het leven, helaas is ook dat in het milieu van vandaag niet voor iedereen een gegeven. Wij zijn in ieder geval dankbaar voor het dak boven ons hoofd, eten op de tafel, vrienden bij wij we aan kunnen kloppen door weer en wind.
Sommige dingen van mijn “altijd evaluerende dingen lijst” gaan lukken, sommige duren wat langer. Beetje bij beetje, dag voor dag, en stap voor stap kom ik er zeker. Behalve meer zonneschijn, dat lijkt hier een onhaalbare droom te zijn.
Fijn nieuwjaar en hoop dat we allemaal wat liever tegen en over elkaar kunnen zijn.
Liefs,
Debbie.